Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Μια μικρή περιήγηση στη γειτονιά


Καλησπέρα!!
Ξέρω ξέρω όλοι έχετε παράπονα γιατι εχω να γραψω κάτι μήνες, αλλά πραγματικά δε φταίω εγώ, αλλά ο καμμένος, ο/η Άλεξ! Για όσους δεν καταλάβατε θα σας εξηγήσω σε άλλο ποστ.
Τις τελευταίες 10 μέρες εχω κάνει πρώτο σπίτι μου το νοσοκομείο κ πραγματικά δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι έξυπνο να γράψω, αλλά είπα να σας δείξω κάποιους άλλους λόγους που δεν εχω γράψει τίποτε όλο αυτόν τον καιρό. Όχι δε θα σας κάνω περιήγηση στο νοσοκομείο που δουλεύω, αλλά μια μικρή περιήγηση στις πόλεις που επισκέφτικα τους τελευταίους 2 μήνες!

Κ ξεκινώ με το Ελσίνκι!Παρόλο που το επισκέφτηκα στα τέλη Ιουλίου, όταν έσκαγε ο τζίτζικας στην Ελλάδα, εκεί ψιλοέβρεχε, ψιλοφυσούσε κ γενικότερα δεν είχε καιρό που θα ζήλευε ένας τουρίστας!! Μπορώ να σας πω οτι το κέντρο της πόλης περπατιέται άαανετα, αλλιώς υπάρχουν κ τράμ κ μετρό. Μπορεί κανείς να επισκευθεί το κτίριο Φιλάνδια, το οποίο είναι πολύ γνωστό αν κ εγώ δεν ενθουσιάστηκα, ίσως γιατί έκαναν έργα παντού τριγύρω. Επίσης, πολύ αξιόλογο είναι το μουσείο μοντέρνας τέχνης το οποίο συστήνω ανεπιφύλακτα!Με θέα τη θάλασσα κ τοποθετημένη σε ενα λόφο, βρίσκεται η επιβλητική ορθόδοξη χριστιανική εκκλησία. Το λιμάνι είναι πολύ όμορφο, έχει τουλαχιστον τις Κυριακές ανοιχτή αγορά όπου μπορεί κανείς να απολαύσει φρεσκομαγειρευένα ψαρικά σε διάφορες γευσεις. Επίσης απο το λιμάνι ξεκινούν κάθε τεταρτο περίπου καραβάκια που σε πηγαίνουν σε κάποια απο τα νησάκια που βρίσκονται τριγύρω. Τα νησάκια είναι πολύ όμορφα, εχουν ταβερνουλες κ μαγαζια, παλιά κάστρα κ υπέροχη θέα! Κατα τ'άλλα για τους λάτρεις της βραδυνής ζωής, το κέντρο είναι γεμάτο με μπαράκια κ κλαμπς, υπάρχουν πολλές ντοπιες μπύρες να δοκιμάσετε κ φυσικά ο κόσμος χορεύει!!! Τέλος, αν κ δεν έχω προσωπική εμπειρία απο το φαγητό εκεί, προτείνω το εστιατόριο ZETOR -ναι ναι είναι η μάρκα του τρακτερ που πιθανώς να είχε ο παππούς σας- το οποίο είναι διακοσμημένο σαν αγροτόσπιτο κ έχει τοπικές σπιτικές γεύσεις!Κ βρίσκεται σε μια οδο που λεγεται κατα προσεγγιση Καϊβοπιχάλα!!! χαχααχαχα
Απο φιλνανδικά μην περιμένετε να καταλάβετε ούτε λέξη!Δεν παίζεται αυτή η γλώσσα!!Αν είστε τυχεροί θα βρείτε κάποιον να μιλά αγγλικά. Το οτι ξέρουν σουηδικά πάντως είναι μύθος, εγω μιλώ καλύτερα απο αυτούς!
Για τέλος σας εχω κ λίγες φωτογραφίες έτσι για να ζηλέψετε!Ευχαριστίες στην Ε, για την παρέα!

Θέα απο ένα απο τα νησάκια που σας περιέγραψα!


Ένα απο τα πολλά πάρκα κ γλυπτά


Ίσως ο πιο εμπορικός δρόμος της πόλης!

Δεν έχει χώρο να γράψω για τη Γλασκώβη κ τη Ναντ! :-(
Δεν πειράζει, ευκαιρία για καινούρια ποστς!

Κ μη ξεχνάτε να ταξιδεύετε! Θα δείτε τον κόσμο με άλλο μάτι!

Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Γι 'αυτούς που τους αρέσουν τα αστυνομικά μυθιστορήματα


Ξεκαθαρίζω απο την αρχή τη θέση μου. Εμένα ποτέ δε μου άρεσαν τα αστυνομικά μυθιστορήματα. Πάντα προτιμούσα τις ρομαντικές ιστορίες αγάπης ή τις πονεμένες ιστορίες κατατρεγμένων ανθρώπων βλέπε Πολυάννα κλπ κλπ. Αλλά σ'αυτή τη χώρα που βρέθηκα κ αναγκαστικά πρέπει να επιβιώσω, είναι αναγκαίο να μάθω να μιλώ τη σουηδική. Αποφάσισα λοιπόν, το τερπνό μετά του οφελίμου να διαβάσω κανένα "εξωσχολικό " βιβλίο - η αδερφή μου πάντα με κοροϊδευει γι'αυτό το χαρακτηρισμό- για να εμπλουτίσω λίγο το λεξιλογιό μου κ να ξεφύγω κ απο τις βαρετές ασκήσεις του τύπου "στο κενό πρέπει να μπει αόριστος γιατι η πράξη αναφέρεται σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή στο παρελθόν". Έτσι λοιπόν, κ μετά απο συμβουλές κάποιων φίλων ξεκίνησα να διαβάζω το "Μän som hatar kvinnor"του Stieg Larsson. Η ατυχής ελληνική μετάφραση είναι " Το κορίτσι με το τατουάζ" το οποίο δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση ουτε τον σουηδικό τίτλο που σημαίνει "Οι άνδρες που μισούν τις γυναίκες", άλλα ούτε κ το περιεχόμενο του βιβλίου.
Θα σας πω λίγα λόγια για την πλοκή, με την ελπίδα να το διαβάσετε. Όχι , όχι δεν χρηματίζομαι απο τις εκδόσεις Ψυχογίος απλά μετά απο πολύ καιρό βρήκα ένα βιβλίο που να μου άρεσε τόσο πολύ.
Το πακέτο περιλαμβάνει εναν αποτυχημένο δημοσιογράφο που καταδικάζεται για συκκοφαντία, μια αντικοινωνική κοπέλα που κατά την εφηβία της μπαινόβγαινε σε ψυχιατρικές κλινικές κ θετές οικογένειες, κ μια οικογένεια βιομηχάνων η οποία "έχασε" ένα μέλος της πριν απο 36 χρόνια. Μια πραγματικά καλοστημένη ιστορία μυστηρίου, με πολύ ενδιαφέροντες χαρακτήρες. Επίσης κατάλληλο για αυτούς που τους αρέσουν τα γκαντζετς, καθώς αν κ γραμμένο σχεδόν 10χρόνια πριν, υπάρχουν πολλές περιγραφές γύρω απο υπολογιστές κ συστήματα.
Πραγματικά, δεν ξέρω αν έχει γίνει καλή μετάφραση του βιβλίου απο τα σουηδικά, αλλά το περιεχόμενο σίγουρα θα σας συναρπάσει κ θα ψάξετε κ το δέυτερο βιβλίο της τριλογίας. Εγω αυτή τη στιγμή βρίσκομαι μια ανάσα απο το τέλος του δευτέρου βιβλίου κ δε βλέπω την ώρα να αρχίσω το τελευταίο της σειράς.
Για τους λάτρεις του σινεμά, εχουν κυκλοφορήσει κ σε ταινίες οι οποίες όπως κ αναμενόταν είναι πολύ κατώτερες των βιβλίων!
Καλή ανάγνωση κ περιμένω τα σχολιά σας!

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Πως επιλέγουμε τη μουσική που ακούμε;


Τον τελευταίο καιρό - τα τελευταία χρόνια δηλαδή- έχει πέσει πολλές φορές στο τραπέζι των συζητήσεων η ερώτηση με ποιο τρόπο επιλέγουμε τη μουσική που ακούμε, κ τι μας οδηγεί σε ορισμένα είδη μουσικής, καθώς κ το τι μας οδηγεί να αποκλείουμε κάποια άλλα. Είναι συνήθης ο διαπληκτισμός μεταξύ των υποστηρικτών των λαϊκών, των ελαφρολαϊκών κ ποπ, των "εντέχνων", των κλασσικών, των παραδοσιακών, των ροκ, των μέταλ, των ελέκτρο τραγουδιών. Οι μεν κατηγορούν τους δε, αφορισμοί, ανταλλαγή "φιλοφρονήσεων" κ χιλιάδες λίτρα μελάνης. Κ όλα αυτά με ποιο σκοπό; Μήπως υπάρχει αντικειμενική άποψη το πιο είδος μουσικής είναι το καλύτερο; Αλλά επιστρέφω κ πάλι στο αρχικό ερώτημα, τι μας κάνει να επιλέγουμε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής κ να διαλέγουμε στρατόπεδο;
Κάποιοι λένε ότι εξαρτάται απο τα ακούσματα που έχει κάποιος ως παιδί στο σπίτι. Αν ο πατέρας ακούει Καζατζίδη κ Στράτο Διονυσίου, μάλλον έχεις πάρει το δρόμο των γαρυφάλλων που θα σε βγάλει στην κοντινότερη πίστα μπουζουκιών. Αν η μητέρα ακούει Πασχάλη κ Ελπίδα τότε έχεις μεγάλες πιθανότητες να καταλήξεις σε συναυλία της Βανδη κ του Χατζηγιάννη.Στο τσακίρ κέφι μπορεί να δεις κ κανένα videoclip της Lady Gaga. Αν εχεις την τύχη να έχεις μεγάλύτερα αδέρφια (μπόνους αν υπάρχει γρήγορη σύνδεση ιντερνετ στο σπίτι), μπορεί να φτάσει στα αυτιά σου κ κάτι πιο ψαγμένο κ περίεργο, για το οποίο μετά σίγουρα θα καυχιέσαι στην υπόλοιπη παρέα, γιατί είσαι υπεργαμάτο που το κατέβασες κ που έχεις ξεφύγει απο την playlist που μας πλασσαρουν οι ραδιοφωνικοί σταθμοί.
Το σίγουρο είναι ότι όλοι ανεξαιρετως θα περάσουμε απο μια φάση κάπου στο γυμνάσιο που θα ακούμε Λιωμένο Παγωτό κ Βασιλειά της σκόνης απο Ξύλινα Σπαθιά, καθώς κ τα "αξέχαστα" τραγούδια απο τις χρυσές (κ πλατινενιες) εποχές των Πυξ Παξ.
Το παράξενο είναι οτι ορισμένοι ρίχνουν μαύρη πέτρα στην ελληνική μουσική κ στρέφονται μόνο στη διεθνή σκηνή με την δικαιολογία οτι στην Ελλάδα δεν υπάρχουν ταλαντούχοι μουσικοί (?!?!).

Το δικό μου συμπέρασμα; Όλα τα είδη μουσικής έχουν θέση ανάλογα με την ώρα της ημέρας κ τη διάθεση. Κανείς δεν μπορεί να αποκλήσει οτι μπορεί να του αρέσει ένα αξιόλογο τραγουδι, ερμηνευμένο απο έναν αξιόλογο τραγουδιστη ακόμη κ αν το είδος μουσικής στο οποιο ανήκει το τραγούδι, δεν είναι κ απο τα αγαπημένα του. Βέβαια οι θυσαυροί είναι κρυμμένοι κάτω απο πολλά σκουπίδια, αλλά ποιος μπορεί να κρίνει ποιος είναι ο θυσαυρός κ ποιο το σκουπίδι;
Τα πάντα σ' αυτή τη ζωή είναι θέμα γούστου.

Τρίτη, 22 Ιουνίου 2010

Θερινό ηλιοστάσιο στη Σουηδία


Θερινό ηλιοστάσιο ή αλλιώς η μεγαλύτερη μέρα του χρόνου -στα σουηδικά midsommar- στις 21 Ιουνίου!
Μπορεί να κόντεψα να το ξεχάσω χθες, αλλά όταν πήγα να κοιμηθώ μου το θύμισε το φως που έμπαινε απο τις περσίδες!Κοιτάω το ρολόι στον τοίχο 23.30, κοιτάζω έξω απο το παράθυρο, μέρα ακόμη!Ξυπνώ το πρωί απο τον ήλιο κ σκέφτομαι μέσα στον ύπνο μου "ωχ, πάλι άργησες στη δουλειά". Κοιτώ το μαγικό ρολόι κ πάλι, κ δείχνει 03.00. Θα τρελαθώ σε αυτή τη χώρα!!!
Η ζωή στη Σουηδία αυτήν την εποχή είναι μαγεία!Αργεί να νυχτώσει, ξημερώνει πολύ νωρίς κ αισθάνεσαι οτι υπάρχει άπλετος χρόνος για να κάνεις πράγματα!Μονο για ύπνο δεν υπάρχει χρόνος. Αν σκεφτεί κανείς μάλιστα οτι η λέξη πατζούρια δεν υπάρχει στο σουηδικό λεξιλόγιο μπορείτε να καταλάβετε τι μαρτύριο είναι για κάποιους να κοιμηθούν.
Με το που αρχίζει να μεγαλώνει η μέρα αρχίζουν κ οι Σουηδοί να ξυπνούν απο το λήθαργο κ να γίνονται πιο χαμογελαστοί κ ευδιάθετοι. Τα πάρκα γεμίζουν απο κόσμο που κάνει ηλιοθεραπεία μέχρι αργά το απόγευμα. Φτάνουν να έχουν ως αργία το θερινό ηλιοστάσιο για να μπορούν να γιορτάσουν στις εξοχές κ να χαρούν τον ήλιο. Κ εφόσον η θερμοκρασία δύσκολα ανεβαίνει πάνω απο τους 25 βαθμούς Κελσίου κανείς δεν αισθάνεται να λιώνει ώστε να ψάξει τη συντροφιά του κλιματιστικού.
Τελικά κάτι τέτοιες μέρες χαίρομαι πραγματικά που ζω στη Σουηδία!Happy midsommar!

Κυριακή, 20 Ιουνίου 2010

Αναβλητικότητα

Βρήκα επιτέλους μία λέξη που με χαρακτηρίζει!Αναβλητικότητα ή αλλιώς Procrastination που συνηθίζει να λέει μια φίλη!!Μου πήρε τουλάχιστον 6μήνες μέχρι να "ετοιμάσω" το blog μου κ απο ότι βλέπετε δεν έχω κάνει κ καμιά σούπερδουλειά!Είναι απλά η φωνούλα που φωνάζει από μέσα μου, "Ασ το για αύριο, θα είσαι πιο ξεκούραστη κ θα κάνεις καλύτερη δουλειά". Ψέματα!Απλά είναι ωραίο να αναβάλεις κ μάλιστα δίνοντας στον εαυτό σου μια καλή δικαιολογία για να μην υπάρχει κ ίχνος τύψεων!
Κ να φανταστείτε οτι έχω μεγαλώσει με τη φωνή του πατέρα μου να μου λέει "Αύριο ίσον ποτέ". Τι να φταίει άραγε; Να το ρίξω κ αυτό στο ζωδιό μου; :-)
Το θετικό στην περίπτωσή μου είναι οτι έχω οικογένεια κ καλούς φίλους που όταν βλέπουν οτι κάτι αργοπορεί, ή μάλλον καλύτερα έχει μπει στο ράφι, αρχίζουν τις υπενθυμίσεις, τις σπόντες στα blogs τους, τα τηλεφωνα κλπ κλπ οπότε κ αρχίζει να με πιάνει πονοκέφαλος κ τύψεις! Στο τέλος όμως όλα πραγματοποιούνται έτσι δεν είναι;
Ένα ευχαριστώ σε όλους λοιπόν, κ βέβαια special thanks στο Δήμο γιατί κατάφερε να με κάνει να ξεπεράσω την αναβλητικότητά μου κ να δημιουργήσω αυτο το blog!To blog μου!!!